Pracodawcy muszą wyznaczyć pracownikom, którzy mają wolną sobotę z tytułu przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy, inny dzień wolny od pracy, w ramach okresu rozliczeniowego, w którym występuje to święto.
Taki dzień jest traktowany jako dzień wolny z tytułu święta, a pracownikom trzeba jeszcze zapewnić dzień wolny z tytułu przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy. Nie korzystają z dnia wolnego z tego tytułu, jeżeli święto przypada w sobotę i nie będą mieli zachowanego przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy.
Przepisy prawa pracy nie narzucają konkretnego terminu wykorzystania dnia wolnego w zamian za święto przypadające w wolną sobotę. Wskazują tylko ramy czasowe, do kiedy trzeba udzielić takiego dnia wolnego. Nie nakazują również, aby cała załoga z tej samej firmy odebrała wolne w jednakowym terminie. Decyzję w tym zakresie podejmuje pracodawca.
Pracownicy tego samego zakładu pracy mogą odebrać dzień wolny za święto przypadające w sobotę w różnych terminach.
Wyznaczenie dnia wolnego może nastąpić przed świętem występującym w sobotę lub po nim. Musi się mieścić w okresie rozliczeniowym, w którym przypada to święto. Jeżeli w firmie jest stosowany 1-miesięczny okres rozliczeniowy, dzień wolny musi być oddany do końca tego miesiąca, jeśli zaś okres rozliczeniowy jest dłuższy, pracodawca może udzielić dnia wolnego w dłuższym okresie.
O tym, jaki dzień został wyznaczony jako wolny za święto przypadające w sobotę, trzeba poinformować pracowników, np. przekazując im taką informację pocztą elektroniczną lub wywieszając informację na tablicy ogłoszeń. Wyznaczenie dnia wolnego za sobotę nie musi zostać wprowadzone do przepisów wewnątrzzakładowych, np. regulaminu pracy czy układu zbiorowego pracy.
Podstawa prawna:
– art. 130, art. 147 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz.U. z 2025r. poz. 277; ost.zm. Dz.U. z 2026r. poz. 473)
– art. 1 pkt 1 ustawy z 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz.U. z 2025r. poz.296
